Yavru Ceylan Hikayesi | Çocuk Masalları

Çocuk masalları - Hayvan masalları

Yavru Ceylan hikayesini dinlemeye ne dersiniz? Çocuk masallarında hayvan öyküleri bir hayli eğlenceli ve etkileyici olur. Yavru Ceylan da çocuk masalları ve öyküleri içinde başarılı bir örnektir. Hadi bu hayvan masalını hep birlikte okuyalım.

Yavru Ceylan Hikayesi

Mevsim ilkbaharmış. Doğa bütün süslerini takınıp kendini güzelleştirmekle meşgulmüş. Ormanda her şey taze ve yeşilmiş. Güzel kokulu ve güzel görünümlü orman, adeta cennet bahçelerinden bir bahçe gibiymiş.

İşte böyle güzel bir ormanda, hamile bir ceylan doğum yapmış, Yavru ceylan daha doğar doğmaz, İnce bacaklarının üzerinde titreyerek doğrulmaya çalışmış. Bu doğumu dalların üzerinden seyreden bir saksağan; “Aman, ne kadar güzel bir yavru” diye bağırmış.

Anne ceylan yavrusunu öpüp koklamış, sonra da gururla; “Elbette” demiş, “Dünyanın en güzel yavrusu bu.

Günler geçmiş, yavru ceylanın ayaklan İyice yer tutmuş. Ormanın içinde koşup zıplıyor, her şeyi tanımaya çalışıyormuş. Çok da meraklıymış doğrusu. Annesine durmadan sorular soruyormuş.

Bir gün anne ceylan, yavrusunu alıp ormanı tanıtmaya çıkmış. Ceylan yolundan yürüyorlarmış. Yavru ceylan ise durmadan soru soruyormuş. Bir ara, yürüdükleri yolu gösteren yavru ceylan annesine; “Anneciğim” demiş, “Bu yol kimin?”

Annesi; “Bizim” diye cevaplamış yavrusunu.

Yavru ceylan. “Yani seninle benim mi?” diye tekrar sormuş.

Hayır, hayır!” demiş annesi. “Biz ceylanların.

“Peki, anneciğimi Ceylan nedir?

Anne ceylan bu soru karşısında şaşırmış. Çünkü minik yavrusu, henüz kim olduğunu bilmiyormuş. Anne ceylan; “Bak yavrucuğum!” demiş, “Sen bir ceylansın, ben de bir ceylanım. Yani İkimiz de ceylanız. Bizim gibi başka ceylanlar da var…

Annesi cevaplıyor, yavru ceylan ise durmadan soru soruyormuş. Bir ara, yaban otlarının arasından acıklı bir çığlık duyulmuş. Dikkatlice bakınca bir sansarın. yakaladığı bir fareyi yemekte olduğunu görmüşler. Minik yavru; “Neler oluyor anne?” diye sormuş. Anne ceylan; “Hiç bir şeyi Biz yürümeye bakalım.” diyerek soruyu geçiştirmiş. Yavru ceylan korkmuş. “Fakat ben bir şey gördüm!” demiş annesine. Anne bakmış ki yavrusu ısrarlı; “Evet, evet” demiş, “Sansar bir fare öldürdü.

Yavru ceylanın gördüğü ilk cinayetmiş bu. Hüzünlü bir sesle; “Ama, neden? Neden öldürdü fareyi?”demiş.

Annesi bu soruya, verecek hiç bir cevap bulamamış. Bir süre sessizce yürümüşler.

Yavru ceylan “Anneciğim” demiş.”Biz de fare öldürecek miyiz?” Annesi “Hayır hayır, biz hiçbir şey öldürmeyiz

Yavaş yavaş keyiflenmeye başlamışlardı ki, birden ağaçların arasında yine çığlıklar duymuşlar. Dikkatlice bakınca iki karganın bir yiyecek için kavga ettiğini görmüşler.

Minik ceylan annesine; “yiyecek için biz de kavga edecek miyiz?” demiş.

“Hayır yavrum” demiş annesi.”Ormanda hepimize yetecek kadar yiyecek var neden kavga edelim.”

O sırada, rengarenk bir kelebek görmüş yavru ceylan. “Anneciğim, anneciğimi” demiş, “Baksana bir çiçek uçuyor.” Annesi gördüğü şeyin bir çiçek değil kelebek olduğunu anlatmış ona. Yavru ceylan bu canlıya sormuş; “Tıpkı bir çiçek kadar güzel, zarif ve narinsin. Annem kelebek olduğunu söyledi. Kendini bana tanıtır mısın?

“Ben bir kelebeğim. Üstelik çiçek kadar değil, çiçeklerden daha güzelim.” demiş kelebek. “Tamam, tamam” demiş yavru ceylan. “Sizden birisini uçarken gördüm. Evet doğru, siz çiçeklerden daha güzelsiniz!

Bir ara yere bakmış yavru ceylan. Yüzlerce canlı ayaklarının altında kıpırdıyormuş. Hemen annesine sormuş. Annesi gördüklerinin karınca olduğunu anlatmış ona. Bir ara karıncaların arasından bir çekirge sıçramış havaya. Yavru ceylan, çekirgeyi de karınca zannetmiş. “Hayır yavrum” demiş annesi. “O bir çekirge.” Yavru ceylan bu kez, çekirgenin neden sıçradığını sormuş. Annesi cevaplamış; “üzerine basarız diye korkuyor da ondan.” Yavru ceylan çekirgeye; “Korkma, korkma” demiş, “Biz sana zarar vermeyiz.”

Sonunda akşam olmuş. Yavru ceylan, bir gün içinde ne kadar çok şey gördüğüne inanamamış. Büyüdükçe, daha çok şey öğreneceğini ve daha çok dost kazanacağını düşünüp mutlu olmuş.

Çok da yorulmuş doğrusu. Annesine sokularak; “Anneciğim artık yoruldum!” demiş, “Evimize dönelim.” Eve gelince, yavru ceylan hemen uyuyup tatlı rüyalara dalmış. Rüyasında yemyeşil çayırları, karıncaları, çekirgeleri ve kelebekleri görmüş. Onlarla koşup oynuyormuş.

Bu masalımız da burada bitti daha fazla masal için lütfen BURAYA TIKLA

Daha fazla çocuk şarkısı için lütfen BURAYA TIKLAYIN

✿✿✿

Hayatımızın neşesi, yarınların güvencesi çocuklarınızla birlikte tüm ailenize sağlıklı, keyifli, başarı ve mutluluk dolu bir ömür dileriz.